مـــــــــــــــن همــــــــــــــــون جزیـــــــــره بودم ، خاکــــــــــی و صمیمـــــــــــی و گـــــــــرم

  واسه عشق بازی موج ها، قامتم یه بستر مرگ  

یــــــــــــــــه عزیـــــــــز دردونـــــــــه بودم پـــــــــیش چشــــــــــم خیــــــــــــس مـــــوج ها

  یه نگین سبز خـــالص، روی انـــــگشتر دریا 

تـــــــــا کــــــــه یـــــــک روز تـــــــو رسیـــــــدی , تـــــــوی قلبـــــــــم پـــــا گذاشتـــــــــی

   قصه های عاشقی رو تو وجودم جا گذاشــتی 

زیـــــــــر رگبــــــــــــــار نگـــــــــــــاهت دلــــــــــــــــم انگــــــــــــــــار زیـــــــــــر و رو شد

   برای داشتن عشقت ، همه جونم آرزو شــــــد 

تــــــــــــــا نفـــــــــــــس کشیــــــــــــدی انـــــــــــگار، نفســــــــــــم بریـــــــــــــد تو سیـــــنه

  ابر و باد و دریا گفتن : حس عاشقی همینه 

اومـــــــــــدی تـــــــــو ســــرنوشتــــــــــــم بـــــــــــی بهـــــــــــونه پـــــــــــــــا گذاشــــــــتی

  امـــــا تا قایقی اومد ، از من و دلم گذشتی 

رفتــــــــی بــــــــــــا قایــــــــــــــــق عشـــــــــــقت ســـــــــــــوی روشـــــــــــنی فـــــــــــردا

  من و دل اما نشستیم چشم به راهت، لب دریا 

دیـــــــــــــــگه رو خـــــــــــــــاک وجــــــــــــــــودم نه گلـــــــــــــی هســـــــــت، نه درختی

  لحظه های بی تو بودن میگذره ، اما به سختی 

دل تنهــــــــــــــــا و غریـــــــــــــبم ، داره ایـــــــــــــــن گــوشـــــــــــــه میمـــــــــــــــــیره

  ولی حتی وقت مردن ، باز سراغتو میگیره 

میــــــــــــرسه روزی کــــــــــــه دیـــــــــــــــــگه قعــــــــــــــــر دریــــــــا، میشه خونه ام

  اما تو دریای عشقت ، باز یه گوشه ای می مونم 

تقدیم به کسی که منو با یه دنیا خاطره

 تنها گذاشت و رفت

 کسی که عادت به نبودنش

 مثل فراموش کردنش غیر ممکنه